Jestem wdzięczna Bogu, że mam w sobie siłę, tak wielką wiarę i nadzieję.
Na piękne życie, na idealną miłość, na nieskończone szczęście.
Rany z przeszłości wymazałam.
Tylko w ten sposób można otworzyć się na nowe uczucie.
Doświadczam tego każdego dnia.
Jestem każdego dnia bardziej pewna swojej drogi.

Są ludzie których bym wystrzeliła w kosmos, no ale cóż. Bez nich nie nauczyłabym się niczego, i nie stałabym się tą osobą z której jestem dumna.

Najważniejsze mieć w sercu nieskończone pokłady dobroci. Miłość, radość, szczęście przyszły same !

Kolejny raz zgubiłeś siebie
I ostre kolce życia otoczyły cię,
Poraniły myśli, ugasiły nadzieję.
A ty w głodzie miłości,
bo wciąż pragniesz czegoś więcej.
Czekasz, ale Ktoś już o tym wie...

Miłość jest uczuciem, które żyje w naszych sercach. Miłość można porównać do czasu... - czas od zawsze był, jest i chociaż ciągle upływa, to nigdy go nie zabraknie, a mimo tego, zawsze chcielibyśmy mieć go więcej.
Miłość można też porównać do gruszki... - każdy z nas wie co to jest gruszka i każdy z nas przynajmniej raz w życiu widział, dotknął i zjadł gruszkę... - ale czy ktokolwiek z Was potrafi opisać jej kształt, albo smak?
Miłość jest czymś, czego każdy z nas doświadcza, choć niektórzy tego nie dostrzegają..., nie doceniają..., nie potrafią odwzajemnić.

Wiele osób myli miłość z pożądaniem. Czym więc jest miłość? Jak rozpoznać, że to, czego doświadczamy jest właśnie miłością? Miłość jest wtedy, gdy dwoje ludzi potrafi się doskonale zrozumieć nie wypowiedziawszy ani jednego słowa. Miłość jest wtedy, gdy wiemy, że w drugiej osobie jest nasze schronienie. Miłość jest wtedy, gdy chcemy całym sobą żyć dla drugiej osoby. Miłość jest wtedy, kiedy wzajemne relacje między dwojgiem ludzi opierają się na zrozumieniu, na zaufaniu, na cierpliwości... Miłość jest potężna, ale powinna być też wyrozumiała i powinna umieć wybaczać.

‎"Ludzie sypiają ze sobą, nic ekscytującego. Zdjąć przed kimś ubrania i położyć się na kimś, pod kimś lub obok kogoś to żaden wyczyn, żadna przygoda. Przygoda następuje później, jeśli zdejmiesz przed kimś skórę i mięśnie i ktoś zobaczy twój słaby punkt, żarzącą się w środku małą lampkę, latareczkę na wysokości splotu słonecznego, kryptonit, weźmie go w palce, ostrożnie, jak perłę, i zrobi z nim coś głupiego, włoży do ust, połknie, podrzuci do góry, zgubi. I potem, dużo później zostaniesz sam, z dziurą jak po kuli, i możesz wlać w tą dziurę dużo, bardzo dużo mnóstwo cudzych ciał, substancji i głosów, ale nie wypełnisz, nie zamkniesz, nie zabetonujesz, nie ma chuja."

Jakub Żulczyk "Ślepnąć od świateł"

"chyba jest mi źle w tym momencie i będzie tak jeszcze
przez najbliższych tysiąc momentów,
a później się ogarnę i będę nadal robić swoje…
no pewnie, przecież nic takiego się nie stało…przecież."